O día 2 febreiro celébrase a Candeloria, unha festividade vinculada ao ciclo natural e á tradición agrícola, que posteriormente foi cristianizada.
A Candeloria está conectada coa celebración celta do Imbolc (que é traducida como dentro do ventre, simbolizando a preparación do nacemento da primavera).
É unha das celebracións que se producen nos momentos intermedios entre cada solsticio e equinoccio, neste caso, entre o solsticio de inverno (que marca o crecemento dos días) e o equinoccio de primavera. Celébrase o retorno da luz, coa presencia maior do sol, e a preparación para un novo ciclo de crecemento e colleita, tal e como se plasma en diferentes refráns: Se a candeloria chora, medio inverno vai fóra ou Que chore ou que deixe de chorar medio inverno está por pasar.
Este día tamén se celebra noutros lugares de Europa, como o Reino Unido ou Francia.
Deixámosvos unha tradución do capítulo do libro Everyday nature, sobre natureza no Reino Unido, adicado á esta data, a ver se vos gusta:
É outra excusa para prender as candeas. Sei que debería apreciar cada momento, mais non podo resistir a tentación de facer unha conta atrás os días durante febreiro, e hoxe marca o tradicional punto medio entre o día máis curto e o equinoccio de primavera.
Moito antes de que se adoptase como Candeloria, o 2 de febreiro era considerado un dos días máis importatnes do ano. É unha lembranza de que moitos dos nosos ritos anuais seguen o ciclo das estacións.
Eu marco o día plantando algúns lirios, partindo algúns terróns en dous e agardando a que produzan o dobre de flores o vindeiro ano, e algunhas veces mercando algunhas novas para engadir á mestura- agora é o momento perfecto para plantar snowdrop
Andy Beer (2020): Everyday nature. How noticing nature can quietly change your life. National Trust
Polo que respecta a Francia, este é o día para comer crêpes, eses doces tan parecidos ás nosas filloas. Por iso, o Departamento de Francés levou a cabo a actividade À la Chandeleur on fait des crêpes! dirixida ao alumnado de 3º ESO A. Como arrecendían e que saborosas estaban!
Ningún comentario:
Publicar un comentario